A potem zacząłem śledzić zagadnienie : ) Więc portale społecznościowe wytwarzają u mnie niekompatybilność w działaniu i niekonsekwencję. Cóż. Taka jest siła nowych mediów. Dzisiaj się obudziłem ok. 6:00 rano, dowiedziałem się z Onetu, że ACTA już podpisane, zrobiłem przedziałek, zaparzyłem kawę i pomyślałem, że rozwinę nieco swoje stanowisko na blogu.

Otóż problem ACTA bardzo mi przypomina sprawę zatytułowaną CODEX ALIMENTARIUS. Tutaj identycznie rzesze osób straszą nas już od kilku lat, że to nie może tak być, to jest hańba, przecież nie będziemy mogli kupić bez recepty suplementów diety, a nawet czerwonej marchewki tudzież zielonej pietruchy w spożywczaku! A życie to będzie już całkiem do bani! I gadają, gadają o CODEX ALIMENTARIUS zamiast zrobić coś ciekawego / pożytecznego, a życie jakoś się nie zmienia. Wręcz odwrotnie. Dla mnie na lepsze się zmienia.

Dzisiaj ambasador Polski w Japonii Jadwiga Rodowicz podpisała w siedzibie MSZ Japonii umowę ACTA o zapobieganiu handlu podróbkami. I co? Internet, jak widać, działa bez problemu. A wczoraj w kilku miastach Polski przeciwko podpisaniu ACTA były burzliwe demonstracje. Nawet cegłówki fruwały chyba w Kielcach. Oczywiście znów mamy tutaj dwie strony łopaty. Inną rzeczą jest stanowisko polityków i rządu. Na odrębny wpis. Komunikacja ze społeczeństwem nader marnej jakości, bo oni przecież wiedzą lepiej niż internauci. Ale z drugiej strony tak jakoś mam wrażenie, że w ok. 90% pikietowali Ci gówniarze, którzy zasysają z sieci cudzą twórczość, własność czyli cudzą. Nie płacąc. A ja tam sobie pojechałem wczoraj do Empiku i zakupiłem „My Riot” i najnowszą Metallicę “Lulu”. Bo sobie nie wyobrażam tworzyć bez załączonej, dobrej muzy. Bo kocham Metallicę. Bo sobie nie wyobrażam, żeby tworzyć dla wieśniaków, którzy doceniają moją twórczość, ale wychodzą z założenia, że kasa mi się za nią nie należy. Bo lepiej wydrukować z pliku pdf i tak budować swój biznes MLM. Albo, że ksero będzie tańsze… Jak to powiedział filozof w pewnym arcydziele? “Nie umiem znaleźć dystansu…”

Wydaje mi się, że ta kamerka wystarczy. Nabyłem ją oczywiście za pośrednictwem internetu. Nazywa się GoPro (HD Motorsports HERO). Zapłaciłem dokładnie 239,99 $ plus jakieś tam centy za przesyłkę. Według mnie cena jest bardzo racjonalna. Po próbie i zapoznaniu się z efektem sądzę, że to wystarczy. Przynajmniej na razie, dopóki nie znajdę jeszcze kilku godzin czasu na zakup dobrego laptopa. Potrzebuję sprzęt, który nie będzie mi się zatrzymywał podczas obróbki filmów jakości HD. Toshiba niestety tnie jak cholera. Ale spokojnie, dam radę. Poniżej próbka dzisiejszego nagrania, jutro w Warszawie przeprowadzam poważne wywiady. A… Ponieważ wszystko idzie po mojej myśli, to skorzystam z okazji i z radości oddam w dobre ręce trzy książki biznesowe z mojej (poważnie) bogatej kolekcji. Przecież już je przeczytałem, a wiedzą trzeba się dzielić, jak powiedział niedawno Sofokles. Albo Pitagoras to powiedział? Nie pamiętam. Za dużo czytam i pamięć mi szwankuje : ) Kto pierwszy napisze w komentarzu nazwę firmy, dzięki której projekt MLM Media CAR działa (zakup Porsche Cayenne) i została Ambasadorem Akademii MLM, temu wyślę trzy wybrane książki. Powodzenia.

Już praktycznie drugi miesiąc testujemy z Piotrem różne kamery, mikrofony i obiektywy. Bardzo ciężko jest znaleźć dobry sprzęt, który w miarę profesjonalnie obejmie w samochodzie dwie gadające ze sobą głowy. Na szczęście Media Car to nie mój osobisty pomysł, a nawet nie Mediafuna, ale bądźmy szczerzy – od niego zgapiłem : ) I całe szczęście. Dopiero Maciek był kilka dni temu tak uprzejmy, że podesłał link do czegoś tak bajeranckiego… aż mnie zatkało. Za kilka dni sprzęt powinien być u mnie w domu. Tak, że projekt się klaruje i jak wszystko pójdzie po mojej myśli to za ok. 14 dni zobaczycie pierwszy materiał zrealizowany w pierwszym, historycznym „Prosiaczku” ochrzczonym MLM Media Car.

Do czołówki skomponowałem specjalną muzykę, którą nagrywam notabene w przecudnym, bocheńskim studio Daniela Sroki, członka Klubu TOP Liderów MLM (jakby komuś było potrzebne profesjonalne studio nagrań dysponuję jeszcze bardziej profesjonalnym kontaktem). Też nie jest z tym kwestia bezproblemowa. Utwór będzie miał tylko ok. 2 minut, ale wiecie przecież, że na punkcie muzyki mam świra, więc musimy to zrobić albo super ekstra z wykopem cały chodzę i jedna noga, albo w ogóle. A przecież moja rock’and’rollowa kapela (Snake’s Fly) rozpadła się w 1994 roku, kiedy „Na wiosnę do wojska ruszałem…” Znaleźć chłopaków i poskładać ich w jedno po tylu latach nie było takie proste. No, ale już coś się klaruje. Na razie tylko i wyłącznie demo, bez bębnów i gitary basowej, ale będziecie mieli lekkie pojęcie, o co mi chodzi i jaki mam, kolejny, napoleoński „Ku chwale branży” plan:

Make your own slide show at Animoto.

Przypomnę tylko krótko, że pierwszego „Pulicera Roku 2010” otrzymała niesamowita dziennikarka portalu OnetBiznes.pl Katarzyna Gontarczyk, za publikację tamże zatytułowaną „Zarobić 200 tys. zł i nie narobić się”, co to była w niej m.in. roznegliżowała plakat, na którym widniała twarz kobiety, tudzież popełniła wiele innych idiotyzmów na temat biznesu MLM. Drugi „Pulicer Roku 2011” otrzymał Mariusz Czerwiński, który wziął i publicznie przyrównał menedżerów działających w MLM do nazistów i faszystów. Pisałem i mówiłem o tym w publikacji „Arbeit Macht Frei und MLM”, a Pulicera przyznaliśmy Czerwińskiemu nieco później, przy okazji nagrywania materiału „Kolejny AS rekrutacyjny w MLM”.

Kolejnym, najświeższym „Pulicerem Roku 2011” zostali uhonorowani: Joanna Bromboszcz, Daniel Kubach – jako pomysłodawcy, oraz Redaktor Marek Łuszczki i Rada Programowa przedsięwzięcia Ranking MLM. Nagrodę tą, trzeci raz w historii polskiego dziennikarstwa i branży DS/MLM, przyznaliśmy za wykazanie się niespotykaną już w dzisiejszej dobie rzetelnością dziennikarską oraz za nadludzki zasób pomysłów okraszony niepohamowaną konsekwencją w działaniu na szkodę branży sprzedaży bezpośredniej i marketingu sieciowego. O co chodzi dokładnie omówiliśmy w nagraniu ulicznym „Drugi raport o Ranking MLM”. Gratuluję, smacznego, na zdrowie.

Na szczęście nie ma aż tak wiele okazji do przyznawania tej prestiżowej nagrody, co bardzo mnie cieszy, jednak porządek musi być. Ludzie muszą wiedzieć, że białe jest białe a czarne jest czarne. Najbardziej boli fakt, że najmocniejszym Pulicerem z tych trzech jest jednak ten najświeższy. A ból przenika umysł i ciało na wskroś, bo przyczynili się do niego nie maruderzy i życiowi nieudacznicy, lecz ludzie, którzy sami w MLM działają i… ponoć go kochają (sic!). Mam nadzieję, że więcej Pulicerów przyznawać nie będziemy musieli.

Jeśli chcesz nauczyć się jak wdrożyć w swoje życie i swój biznes wszystkie nauki zawarte w dziele „The Secret” (szczegóły tutaj: „Jak wykorzystać Sekret i Prawo Przyciągania”) to… zrobimy tak: 10 osób, które zadzwonią dzisiaj do mnie jako pierwsze pod numer 602 211 263 będą mogły kupić po jednej sztuce biletu o 50% taniej. Więc zapłacą nie 197 zł a tylko 100 zł. Czekam na telefony. Ku chwale branży.

Więc w ramach pozytywnego rozwoju tematyki dzisiaj krótki wpis informacyjno-edukacyjno-piętnujący. Do tego wpisu zmusiło mnie (poniekąd) wydarzenie sprzed dwóch tygodni. Jak wiecie, kilka miesięcy temu zbudowaliśmy na portalu „Network Magazynu” nowy dział o nazwie „Blogosfera w MLM”. Zapodajemy w nim linki do najciekawszych tekstów o branży, jakie publikują blogerzy działający w network marketingu. Pewnego pięknego ranka znalazłem dość ciekawą i godną uwagi publikację pod tytułem „A ile dajecie na miesiąc w tym MLMie?” na blogu Wojciecha Mianowskiego (www.wojciechmianowski.pl). Spuściłem z balkonu ten zimny łokieć zwisający z mojego ekranu tylko po to, żeby na klawiaturę wyskoczył mi ogromnych rozmiarów, błyszczący sikor (nie lubię tego tak samo, jak zajebistego, obrzydliwego cygara tlącego się w ustach Piotra Majewskiego) i skupiłem się na samym tekście. Wszak rzetelne informacje i porady są najważniejsze. Artykuł był dobry, więc poleciłem go naszym Czytelnikom wrzucając link do działu „Blogosfera w MLM”. Dosłownie po dwóch godzinach otrzymałem maila od innego blogera – Piotra Jarząbka (www.netinside.pl), który z nieskrywanym zażenowaniem poinformował mnie, że to jest jego tekst sprzed (sic!) dwóch lat! Sprawdziłem i rzeczywiście mówił prawdę. Wyglądało to tak, jakby Mianowski zrobił dosłownie copy paste na blogu Jarząbka i po dwóch latach wkleił sobie artykuł u siebie, w dodatku podpisując go własnym imieniem i nazwiskiem. A nóż widelec nikt nie zaskoczy. Porównajcie sami:

http://wojciechmianowski.pl/a-ile-dajecie-na-miesiac-w-tym-mlmie/

http://netinside.pl/a-ile-dajecie-na-miesiac

Szybko wziąłem i skontaktowałem się z Mianowskim. Poprosiłem o wyjaśnienie intencji dokonania takiej manipulacji. Jarząbek zrobił to samo. Oto co nam odpowiedział Mianowski: „Sprawa ma się tak: poprosiłem swojego dystrybutora aby w moim imieniu napisał dlaczego ważne są produkty i ile tu się zarabia i nie mam pojęcia o pochodzeniu owych art. Jeśli wyszły z pod Pana pióra i są Pana własnością to za całą niezręczną sytuację bardzo przepraszam i usunę je w najbliższym czasie albowiem nastąpi to w niedzielę lub poniedziałek jestem w tej chwili w trasie – rekonesans w terenie.”

Dziwna forma i stylistyka wyjaśnień… Jak dla mnie. Nie rozumiem po jaką cholerę można prosić znajomego o przygotowanie tekstu na mojego bloga. A nawet jeśli to prawda, to powinno się tekst podpisać nazwiskiem autora, czyli znajomego. Mam wrażenie, że jegomość po prostu ściemnia. Najłatwiej i najwygodniej przerzucić odpowiedzialność na kogoś innego, w dodatku anonimowego, zamiast przyjąć błąd na klatę, po ludzku przeprosić i żyć z tym dalej. No i jak widać, minęły dwa tygodnie a tekst Jarząbka cały czas wisi pod wielkim Big Benem na blogu Mianowskiego. Jakby tego było mało, od Jarząbka otrzymałem jeszcze takiego maila:

„Niestety podobieństw jest więcej – z mojego bloga pochodzą trzy wpisy:

http://www.netinside.pl/a-ile-dajecie-na-miesiac

http://www.wojciechmianowski.pl/a-ile-dajecie-na-miesiac-w-tym-mlmie/

http://www.netinside.pl/skuteczne-dzialanie-w-mlm-konsekwencja

http://www.wojciechmianowski.pl/mlm-skuteczne-dzialanie-w-marketingu-sieciowym-…konsekwencja-dzialan-efekty…/

http://www.netinside.pl/dlaczego-zajmujac-sie-marketingiem-sieciowym-powinnismy-uzywac-produkty-ktore-sprzedajemy

http://www.wojciechmianowski.pl/dlaczego-w-mlmie-zajmujac-sie-marketingiem-sieciowym-powinnismy-uzywac-produkty-ktore-oferujemy/

Kopiując fragmenty wpisów odnalazłem również teksty innych blogerów (np: Łukasza Wyrębka).”

Błagam Was, nie róbcie takich rzeczy. Teksty na blogu powinny być Waszymi tekstami!!! Publikowanie cudzej pracy jest niezgodne z prawem, nie jest profesjonalne i w taki sposób nic się nie zbuduje dobrego. Nie wiem jak dla Was, ale dla mnie jest to równoznaczne z tym, gdyby ktoś zabrał sobie mój samochód spod domu i lansował się nim po mieście pomykając w dodatku z zimnym łokciem przyobleczonym w ogromny zegarek. Nie róbcie takich rzeczy. Błagam Was. Jeśli nie potraficie pisać tekstów na blogi, to nagrywajcie filmy. Jeśli boicie się kamery, to nagrywajcie sam dźwięk. Albo zróbcie radio. A jak, hm, i to może być trudne, bo np. jąkanie bardzo zniewala i wydłuża nagranie, to nie róbcie bloga. Nie każdy networker musi być do cholery blogerem!

Dzieci muszą być naszym oczkiem w głowie. Dlatego wziąłem udział w Akademii Przyszłości. Spodobał mi się ten projekt od pierwszego wejrzenia i mam co do niego dalekosiężne plany. Jeszcze będzie o tym głośno w branży MLM. Zdecydowałem się wziąć udział w tym projekcie, bo sam miałem problemy z nauką. Dzieci miewają je z różnych względów, często niezależnych od nich, ale niekiedy jest to problemem wewnętrznym – tak było ze mną – czyli samo dziecko nie rozumie, że nauka i wykształcenie to podstawa do wszystkiego. Tak będzie wyglądało życie dorosłe każdego człowieka, jak sobie na to zapracuje już jako dziecko… Muszą o tym dzieci pamiętać!!! Ja wszystkiego miałem pod dostatkiem. Czyli problem był ze mną. To ja nie chciałem się uczyć, bo wydawało mi się, że ta wiedza jest zbędna, a świadectwa nic mi w życiu nie dadzą. Wydawało mi się, że jestem mądrzejszy od nauczycieli, a w ogóle to po co mi jakiś marny papier, skoro ja i tak będę muzykiem rockowym i będę sobie fruwał jak ptak.

Gdyby nie kobieta, która mi uświadomiła, że mój tok rozumowania jest idiotyczny i szczeniacki, gdybym nie skończył szkół, to dzisiaj nie wiadomo, czy bym mógł, albo i był w stanie zamiatać chodniki, ustawiać wózki pod hipermarketem albo prostować szyny na przystankach tramwajowych. Dzieciaki żyją tą chwilą. Nie zdają sobie sprawy z takich rzeczy. Nie myślą o tym. Bo są dziećmi i nie interesuje je to, co będzie, jak dorosną. Dlatego trzeba je edukować. A jaka jest najlepsza edukacja? Case Study (Studium Przypadku). Niech więc będzie Maciejewski żywym przypadkiem dla wszystkich dzieciaków, które są dziś podobne do takiego Maciejewskiego, jaki był 25 lat temu. Pomagajmy im w edukacji, edukując! Finansowo, ale i merytorycznie. A świetnie robi to Akademia Przyszłości, więc pomagajmy jej:

Wojtka poznałem podczas licznych i nader ciekawych dyskusji o MLM na portalu społecznościowym Goldenline.pl. Polubiłem go, bo wypowiadał się rzeczowo i na temat. Szanuję go, bo nigdy nie ściemnia i nie zachowuje się jak omamiony swoim biznesem i firmą matką nawiedzony oszołom. Bo jest normalnym człowiekiem w normalnym biznesie. Jakiś rok temu Wojtek zainicjował bloga, który mi się spodobał. Spodobał mi się, bo był normalny. Bez fruwających marynarek, bez wścibskiego i nachalnego werbowania, bez handlu wyimaginowanymi pseudo-książkami, których nigdy nie będziesz mógł zabrać ze sobą do wychodka, ponieważ nikt ich nigdy nie wydrukował. Dlatego, że blog był schludny, merytoryczny i kompetentny, udzieliłem wtedy Wojtkowi kilku drobnych wskazówek, które oczywiście wdrożył i teraz prowadzi całkiem fajną maszynkę do informowania, edukowania i budowania wizerunku oraz marki: www.stepkowski.net. No właśnie. Napisałem, że Wojtek jest normalny. Normalność. To właśnie z powodu jego normalności postanowiliśmy porozmawiać z nim wczoraj o normalności w biznesie MLM:

A wszystko dzieje się pod bacznym okiem znanych w polskim sektorze DS/MLM osób, należących do rady programowej tego świeżego projektu. Dlaczego? Po co? W jakim celu? Dla kogo? Na te pytania odpowiedzcie sobie sami. Myśmy tylko skomentowali to, co nasze oczy ujrzały. Pierwszy raz skomentowałem stronę Ranking MLM tuż po jej starcie we wpisie zatytułowanym „Ranking MLM – chałtura zapakowana w zerową kompetencję”, dając jej twórcom darmowy konsulting i konkretne wskazówki, które wystarczyło wdrożyć w życie i zrobić coś dla MLM ciekawego. Niestety, od tamtej pory nic się nie zmieniło. Ba! Śmiem zastosować twierdzenie, że jest coraz gorzej, a przedsięwzięcie od pół roku robi systematyczne kroki w tył w celu świadomego cofania się w kierunku dezinformacji i absurdu. Oto ósma część z cyklu pt.: „Rozmowy kontrolowane” zainicjowanego przez dwóch blogerów: Macieja Maciejewskiego i Piotra Wajszczaka:

Obowiązek zamieszczenia swoich danych na stronie

Podczas realizacji filmu obiecaliśmy, że przy okazji publikacji podamy konkretne informacje na temat zamieszczania danych kontaktowych firmy na stronie internetowej. Niestety mój kochany Rufio jest obecnie w „trasie koncertowej”, więc niniejszym czynię to osobiście:

Tworząc witrynę internetową, niekiedy musimy podać swoje dane osobowe bądź dane firmy. W jakich przypadkach jest to konieczne? W przypadku stron niekomercyjnych, dane administratora umożliwiają kontakt z nim, jednak nie są konieczne, gdyż nie zawsze jest on potrzebny bądź pożądany. Inaczej jest, gdy witryna jest środkiem do świadczenia płatnych usług. W takim wypadku dane firmy w rodzaju jej nazwy i podstawowych danych na jej temat, takie jak: adres, dane kontaktowe, NIP, REGON, czy nawet kapitał zakładowy, są niezbędne.

Zanim jednak zaczniesz jego tworzenie powinieneś zapoznać się z Ustawą o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. Nr 22, poz. 271 ze zm.) Nakłada ona na przedsiębiorcę zawierającego umowę na odległość obowiązek poinformowania konsumenta o danych teleadresowych, cenie produktów, zasadach i sposobach dokonywania płatności, kosztach oraz terminie i sposobie dostawy, a także o możliwości odstąpienia od umowy, miejscu i sposobie składania reklamacji. Bardzo ważne jest także udostępnienie informacji na temat możliwości uzyskania kontaktu ze sprzedawcą – kiedy, w jakich godzinach, w jaki sposób. Są to informacje bardzo istotne z punktu widzenie klienta, a regulamin będzie najlepszym miejscem do ich zamieszczenia. Poniżej lista niezbędnych ustaw, które mają zastosowanie przy tworzeniu strony internetowej, za której pomocą odbywa się sprzedaż:

1. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.)
2. Ustawa z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną, (Dz. U. Nr 144, poz. 1204 ze zm.)
3. Ustawa z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny, (Dz. U. Nr 22, poz. 271 ze zm.);
4. Ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego, (Dz. U. Nr 141, poz.1176 ze zm.)
5. Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych, (Dz.U., Nr 133, poz. 883 ze zm.).

Choć jak to u mnie bywa często, nie do końca. Zacząłem dzisiaj specjalistyczny program mający na celu schudnąć Maćka. Ów program stworzony jest przez duży, znany i szanowany koncern dystrybuujący swoje towary w systemie marketingu sieciowego. Nie wymieniam nazw specjalnie, bo jeśli przytyję, to zrobię pewnie obciach nie tylko sobie. Ale ok. Zobaczymy, jaki ze mnie chojrak. Jeśli dam radę, to zapewne zrobię darmową reklamę. Nie tylko sobie. Zobaczymy, jaki ze mnie twardziel. I żeby nie było to czy tamto – bez niedomówień. Nie idzie o to, że mi niewygodnie, że nie mogę na siebie patrzeć w lustrze i na zdjęciach, że nie mogę już wiązać sznurówek. Nie. Ja przecież od ślubu nie używam sznurówek. Nie o to chodzi. Ja nie jestem ważny.

Robię to dla moich trzech cudownych księżniczek, z którymi mam to szczęście dzięki Najwyższemu dzisiaj obcować. Nie chcę najzwyczajniej w świecie tego stracić. Nie tam, że nigdy, bo przecież dla każdego człowieka jest lepiej, gdy odchodzi wcześniej, niż jego dzieci. Ja sobie jedynie nie życzę, aby zbyt wcześnie usłyszeć “Alleluja” tak, jak dziś usłyszał Maciej Zembaty. Chcę jak najdłużej upajać swoje zmysły i łechtać szczęśliwe serce obecnością moich księżniczek. Przecież tyle mamy jeszcze do zrobienia. Tyle przed nami. Na pohybel czarnym i czerwonym. Powiem Wam jedno kochani na koniec krótko: szczęśliwa rodzina, to najważniejsza sprawa w życiu człowieka. Szczęśliwa rodzina, śniadanko w niedzielę, czytanie dobrej literatury zamiast spożywania wódki i Metallica. Cztery najważniejsze kwestie w życiu prawdziwego mężczyzny. Dlaczego?

1. Szczęśliwa rodzina – nie pokazuj mi bracie, ile zrobiłeś biznesów i jaką zrobiłeś karierę, nie pokazuj mi, ile zarobiłeś kasy. Pokaż mi, jak wychowałeś swoje dzieci. Wtedy powiem Ci, jakim byłeś człowiekiem.

2. Śniadanko w niedzielę – nie pokazuj mi bracie, ile zrobiłeś biznesów i jaką zrobiłeś karierę, nie pokazuj mi, ile zarobiłeś kasy. Opowiedz mi o tym, jak razem z piękną i kochającą żoną po czterdziestu latach małżeństwa robicie sobie wspólnie śniadanko w niedzielę o siódmej rano, a potem idziecie na trzy godziny do sypialni i… rozmawiacie o swoich dzieciach.

3. Czytanie dobrej literatury zamiast spożywania wódki – nie pokazuj mi bracie, ile zrobiłeś biznesów i jaką zrobiłeś karierę, nie pokazuj mi, ile zarobiłeś kasy. Udowodnij mi, że przeczytałeś dużo dobrej literatury. Pokaż mi swoje książki, a powiem Ci, jakim jesteś człowiekiem. Bo nigdy nie będzie w Rzeczypospolitej dobrze, kiedy spożycie litrów spirytusu na jednego Polaka będzie większe od ilości przeczytanych książek. Dopóki to się nie zmieni, dopóty będą tacy, którzy zaglądając na stronę Rankingmlm.com będą mówili, że wszystko tam jest ok.

4. Metallica – pokaż mi swoje płyty, a powiem Ci, jakim jesteś człowiekiem. Bo najlepszą inwencję twórczą homo sapiens sapiens może mieć jedynie słuchając “Master of Puppets”, “Orion” czy “Seek & Destroy”. Tyle w tym temacie. Idę spać. 3.18. Cóż. Sprawdzimy, jaki ze mnie…